Wie: Jelle Collignon en Heidi Willekens
Staat: Washington, Idaho, Montana, Wyoming, Utah, Arizona, Nevada
Jaar: Juli 2017
Bestemmingen: Seattle, Olympia, Sunnyside, Spokane, Kalispell, Missoula, Cody, Idaho Falls, Salt Lake City, Page, Springdale, Las Vegas
Bezienswaardigheden: Space Needle (Seattle), Olympic National Park, Mount Rainier National Park, Palouse Falls State Park, Kootenai Falls, Glacier National Park, Yellowstone National Park, Craters of the Moon National Monument, Temple Square (Salt Lake City), Cedar Breaks National Monument, Antelope Canyon, Zion National Park, Fremont Street (Las Vegas), The Strip (Las Vegas)

16/07/2017 - Vertrek naar Seattle

Onze trip startte heel vlot op Schiphol. We vertrokken hier ipv in Brussel omdat Delta rechtstreeks van Amsterdam naar Seattle vliegt. Hierdoor zouden we al om 14u in Seattle landen en zouden we nog wat dingen kunnen bezoeken op de eerste dag.

Zoals gewoonlijk was de service van Delta weer dik in orde. Eens we op kruishoogte zaten, kregen we al een middagmaal geserveerd. We konden kiezen tussen cocos kip met rijst, tortellini met kaas of een slaatje. En we kregen er nog een chocomousje bovenop. Halfweg de vlucht kregen we nog een snackbox met crackers, dipsaus en een chocolade gebakje. Net voor de landing volgde er nog een snack. Nu was het een warme wrap met gehakt en tomatensaus.

Vlucht Seattle-Amsterdam met Delta Airlines

Tot de landing in Seattle ging alles vlot. MAAR... De wachtrij bij de grenscontrole was zo groot dat we eerst al een half uur moesten wachten in de gang net nadat we uit het vliegtuig kwamen. Eindelijk konden we doorlopen naar de controle. Maar hier stonden nog honderden mensen te wachten. Toen we hier even stonden aan te schuiven, hoorden we dat mensen een andere rij mochten nemen omdat ze eerder al via een ESTA hadden gereisd. Dit geldt ook voor ons, dus hebben we ons ook bij de andere rij aangesloten. Hier kon je zelf al een groot deel van de controle doen, zoals vingerafdrukken en een foto nemen. We moesten toch sowieso nog langs een agent passeren, dus gingen we weer aanschuiven. Deze rij was veel korter dan die waar we eerst in stonden, maar ze ging helemaal niet vooruit. We hebben zelfs 25 minuten gewoon stil gestaan. Toen we een agente vroegen hoe dit kwam, zei ze dat er computer problemen waren.. Gelukkig waren deze problemen even daarna opgelost en kwam er weer beweging in de rij! We zijn uiteindelijk na bijna 2u wachten voorbij de grenscontrole geraakt.

We hebben dan snel onze bagage opgepikt en hebben de bus naar het car rental center genomen om de auto op te halen. Ook hier was het weer wachten.. Toen we onze auto mochten gaan uitkiezen, bleek er niet veel keuze meer te zijn. Er stond nog een Hyundai Sonata en 3 Nissan Altima's. We hebben gekozen voor een zilvergrijze Nissan Altima.

Normaal zouden we in de namiddag het Museum of Flight bezoeken, maar aangezien het door de vele vertragingen ondertussen al 17u gepasseerd was, zijn we maar recht naar het hotel gereden. We verbleven in het Mayflower Park Hotel in het centrum van Seattle. We leverden de auto af bij de valet parking en checkten in. Daarna hebben we bij Walgreens water, wat te snoepen en ontbijt voor de dag erna gekocht. Eten deden wij bij Buffalo Wild Wings net om de hoek bij het hotel.

17/07/2017 - Seattle

Onze eerste indruk van Seattle was niet zo goed. De stad zag er proper uit, maar er lopen veel daklozen rond. Gelukkig vallen degenen die bedelen de mensen niet echt lastig. Je kan dus zonder problemen gerust rondwandelen op straat.

We waren al voor 21u gaan slapen omdat we heel moe waren van de lange reis. Nadeel was dat we om 5u al klaar wakker waren... We hebben dan maar vroeg ontbeten en zijn vroeg de stad in getrokken. We checkten al uit, lieten onze bagage achter bij de receptie en om 7u stonden we al bij de Pike Place Market. En maar goed dat we zo vroeg daar waren, want bij de Starbucks op Pike Place stond er amper volk. Normaal staan hier wachtrijen van meer dan 45 minuten. Deze Starbucks is zo populair omdat het de allereerste Starbucks was. Een Cinnamon Dolce Latte en een koffiebeker rijker wandelden we door Pike Place Market.

Starbucks Pike Place Seattle

Veel winkeltjes waren nog niet open. Het was nog veel te vroeg. We zijn dan verder gewandeld naar de wandelweg langs het water. Hier vind je verschillende pieren met winkeltjes, bars en restaurants. Ook het Seattle Aquarium is gebouwd op één van de pieren.

Het aquarium is niet zo heel groot, maar is wel leuk om te bezoeken. Bij elk deel van het aquarium staat er iemand (studenten die dit vrijwillig doen) om een woordje uitleg te geven. We zagen een gigantische inktvis, die spijtiggenoeg een luie dag had en rustig op een rots bleef liggen. Voor de rest zijn er kleinere aquariums. De pronkstukken zijn een 360 graden zicht van in het midden van een groot aquarium en de zee-otters. De zee-otters kregen net eten toen we er passeerden. Wel een grappig zicht om de otters rustig op hun rug te zien drijven, met een krab op hun buik. Ze trokken de poten uit de krab en knabbelden er gretig op.

Seattle Aquarium

Na ons bezoek aan het aquarium wandelden we door de Pike Place Market richting de Space Needle in het Seattle Center. De Space Needle is een toren die werd gebouwd voor de wereldtentoonstelling in 1962. We hebben direct ons City Pass ticket omgeruild en een half uurtje later mochten we aansluiten in de rij bij de liften. Met een lift werden we naar de top van de toren gebracht, van waar we een prachtig uitzicht over Seattle hadden.

Space Needle Seattle

Eenmaal weer beneden gingen we naar het Museum of Pop Culture. Het gebouw op zich is al prachtig om te zien, met speciale vormen. In het museum worden tentoonstellingen georganiseerd over verschillende onderwerpen die met populaire cultuur te maken hebben. We zagen de geschiedenis van de gitaar met bekende artiesten, een tentoonstelling over Star Trek en attributen van fantasy films. Voor 5 dollar extra konden we ook de tentoonstelling over Jim Henson bezoeken. Jim Henson is de bedenker van de Muppets. Wel leuk om deze poppen eens in het echt te zien.

MuseumOfPopCulture Seattle

Tijd voor het laatste museum van de dag. We gingen naar het Pacific Science Museum. Dit was wel een tegenvaller.. Het museum was vooral gericht op kleine kinderen, een beetje zoals Technopolis. Omdat we een City Pass hadden, mochten we wel naar de laser show gaan. Deze show was wel leuk om te zien. Dertig minuten lang werd er muziek van Micheal Jackson gedraaid en een visual artist maakte dan live een lasershow op deze muziek.

Het was al laat in de namiddag, dus gingen we richting de monorail om weer naar het centrum te gaan. Onderweg hebben we nog genoten van wat straattheater van een Mexicaan (met een greencard ;-) ). De monorail stopte vlak bij het hotel en eenmaal weer in de auto werden we er weer aan herinnerd dat niet iedereen vakantie heeft.. We zaten in volle spits.. Normaal zou de rit naar Olympia een uurtje duren. Door het drukke verkeer hebben we er toch anderhalf uur over gedaan. Nadat we hadden ingecheckt zijn we nog snel naar Walmart gereden voor drank en avondeten.

18/07/2017 - Olympic National Park

We hadden vandaag een lange dag. We vertrokken om 8u30 en waren pas terug bij het hotel om 20u30. Maar Olympic National Park was het waard!

Na een lekker ontbijt vertrokken we richting Port Angels, waar een visitor center van Olympic National Park ligt. Na goed 2u rijden kwamen we bij het visitor center, waar we een jaarpas voor de nationale parken kochten. Met deze pas mogen we een jaar lang alle nationale parken van de VS bezoeken. Nu we de jaarpas hadden, konden we verder rijden naar het park. We reden eerst naar Hurricane Ridge. Hoog op een bergtop heb je hier een prachtig zicht op de besneeuwde bergtoppen van Olympic National Park. Er was zelfs 'parking with a view'! Vlakbij onze auto zagen we een hertje lopen. We hebben een korte wandeling naar het visitor center gemaakt en hebben daar dan ook iets kleins gegeten.

Olympic National Park Hurricane Ridge

Toen was het tijd om verder te rijden naar onze volgende stop, de Sol Duc Falls Trail. De rit naar Sol Duc duurde ongeveer een uur. Onderweg hadden we een mooi uitzicht op Lake Crescent.

Eenmaal geparkeerd op de parking aan het Sol Duc Trailhead, konden we aan onze wandeling beginnen. Heidi was al direct op haar hoede toen ze bij de start van de wandeling een blad zag hangen waarop stond dat er regelmatig een beer in de buurt van het pad komt. 'Spijtig genoeg' zijn we deze beer niet tegen gekomen...
Het was geen erg lange wandeling (3km H/T) maar op het verste punt kregen we een prachtige waterval te zien. Van bij de waterval moesten we langs dezelfde weg weer terug.

OlympicNationalPark SolDucFalls

Terug in de auto stelden we de GPS weer in op het hotel. Het was al 16u en we zouden nog 3u moeten rijden.. Omdat het te laat zou zijn om nog uitgebreid te kunnen eten wanneer we weer bij het hotel zouden zijn, zijn we onderweg gestopt bij Applebees in Sequim. Applebees is een restaurantketen met een uitgebreide kaart, waar je ook nog iets anders kan eten dan fastfood.

Na het eten moesten we nog 2u rijden. Toen we langs de rand van een meer aan het rijden waren, moesten we plots vertragen. Er stonden een ziekenwagen en 3 politie-auto's op de weg. Toen we dichterbij kwamen, zagen we dat er een lijkzak werd dichtgemaakt. We denken dan ook dat er een lijk was aangespoeld.. Brrrr, griezelig!

Uiteindelijk kwamen we om 20u30 weer aan bij het hotel. We namen nog snel een douche en kropen dan in ons bed.

19/07/2017 - Mount Rainier National Park

Vandaag ging niet zo een lange dag worden als gisteren.. Dat dachten we toch. We zijn ook vandaag uieindelijk pas om 19u30 bij het hotel aangekomen.

Op onze planning stond vandaag enkel Mount Rainier. In totaal zouden we een 4u30 moeten rijden. We vertrokken rond 9u bij het hotel in Olympia voor een rit van 1u50 tot bij de ingang van Mount Rainier National Park. Onze eerste stop in het park was de National Park Inn, voor een plaspauze! ;-) Bij dit hotel hadden we ook een prachtig zicht op Mount Rainier in de verte.

We reden verder het park in en kwamen bij Christine Falls. Deze waterval ligt vlak langs de weg en loopt onder een brug verder naar beneden. We zijn even gestopt om van het uitzicht te genieten. Tot hier konden we onze planning goed volgen.. MAAR... De volgende 2 stops hebben we moeten overslaan omdat er wegenwerken waren. Eerst stonden we meer dan een kwartier stil, tot we eindelijk mochten doorrijden. De werken aan de weg waren uitgespreid over meer dan een kilometer, dus 2 punten waar we zouden stoppen waren niet bereikbaar omdat er een nieuwe asfaltlaag werd gelegd. We zijn dan maar verder gereden naar het visitor center in Paradise. Net voor Paradise zijn we even aan de kant gaan staan, want er lag daar nog sneeuw! We moesten gaan checken of dit echt was! En ja hoor, er lag wel degelijk nog sneeuw.

Mount Rainier National Park Nisqually Vista Trail

Op de parking van het visitor center bleek hoe druk het was in het park. We hebben een tijdje naar parking moeten zoeken. Toen we eindelijk een plekje hadden gevonden, hebben we eerst iets gegeten aangezien het ondertussen al lang middag was. Na het middageten hebben we de Nisqually Vista Trail gedaan. Via deze korte maar steile wandeling kwamen we bij een uitkijkpunt op de Nisqually Glacier. Dit is een van de grootste en best zichtbare gletsjers van Mount Rainier. Ook op deze wandeling zijn we nog veel sneeuw tegengekomen.

Mount Rainier National Park Nisqually Glacier

Van Paradise reden we verder naar Reflection Lake. In dit meer zie je een prachtige weerspiegeling van Mount Rainier. De volgende stop was Box Canyon. Deze diepe kloof werd door een gletsjer rivier uitgesleten. Leuk om zien, maar niets bijzonders...

De laatste stop op de planning was Grove of the Patriarchs. Via een wandeling door een oud bos kwamen we bij oude cedar bomen die een omtrek hadden tot wel 10m.
Toen was het tijd om door te rijden naar het volgende hotel in Sunnyside. Onderweg zijn we nog gestopt bij de Red Lobster in Yakima om te eten. Op het laatste stuk naar het hotel hing er rook over de weg en stonden er veel brandweerwagens. Er vloog ook een helicopter boven het bos. We reden vlak langs een bosbrand! Maar geen paniek, we hebben dit verslag geschreven, dus zijn we veilig bij het hotel geraakt.. ;-)

20/07/2017 - Yakima Valley naar Spokane

Er stonden vandaag 2 korte stops op het programma tijdens onze rit naar Spokane.

Na een lekker ontbijt vertrokken we naar onze eerste stop, Gravity Hill in Prosser. Dit stuk weg zou zijn behekst. Auto's rijden er uit zichzelf bergop. Dit moesten we zelf eens checken. En jawel, wanneer we onze auto in neutraal zetten en de rem loslieten, begon de auto vanzelf naar voor te rijden, bergop! Ongelooflijk, en wij waren niet de enigen die dit zelf wilden zien. Er stonden nog een auto en 2 moto's klaar om het zelf te ondervinden. ***SPOILER ALERT*** Uiteraard is er een uitleg voor dit verschijnsel. Het is allemaal optisch bedrog. Door de hellende omgeving lijkt het alsof dit stuk weg bergop gaat, maar eigenlijk gaat het bergaf! Niet spectaculair, maar wel leuk om te doen.

Van Prosser reden we verder naar Palouse Falls State Park. Wat ons ook gisteren tijdens het rijden al was opgevallen, is het sterke contrast tussen de natuur kort bij de kust en in de Yakima Valley. Aan de kust en rond Mount Rainier stonden er dichte bossen en hoge dennen. De Yakima Valley is heel droog en dor. Het was hier dan ook dik 10 graden warmer. In de vallei is er wel veel tuinbouw. We zagen appels, sinaasappels en druiven.

De weg naar Palouse Falls was eenzaam. We zagen niet zoveel verkeer op de bochtige wegen door de velden. De laatste 4km moesten we over een onverharde weg. We reden daar heel voorzichtig, want eigenlijk mag je met een huurwagen niet rijden op onverharde wegen. Op het einde van de weg kwamen we bij de parking langs de rand van een canyon. Aan de andere kant van de canyon donderde het water naar beneden.

Palousse Falls State Park

Na het prachtige zicht op de waterval reden we verder richting Spokane. Na een uurtje zijn we gestopt om iets te eten bij Love's/Carl Jr. Na nog eens een uur rijden kwamen we bij ons hotel. Het viel ons meteen op dat dit een veel mooier hotel was dan het vorige, al was dit ook een Best Western Plus. Nadat we waren ingechecked, zijn we naar de Northtown Mall gereden. Normaal zouden we naar het centrum van Spokane gaan om iets te eten, maar het was nog vrij vroeg. We zijn daarom eerst gaan (window)shoppen (we hebben niets gekocht...). We hebben dan in de mall ook gegeten voor we weer naar het hotel reden.

21/07/2017 - Sterren kijken

Ook vandaag moesten we een heel stuk rijden, maar we hebben wel 2 extra staten mogen aanvinken op onze lijst: Idaho en Montana.

Na een goede nachtrust vertrokken we naar Kalispell in Montana. De korte stop bij de Indian River Mystic Falls hebben we overgeslagen. In een recent verslag hadden we gelezen dat er tegenwoordig veel daklozen in het parkje kamperen en dat het er niet proper bij ligt. We zijn dan direct doorgereden naar de andere stop die we vandaag gepland hadden.

Rond de middag kwamen we aan bij de Kootenai Falls Swinging Bridge. Rangers hebben hier lang geleden een hangbrug over de rivier aangelegd om snel bij bosbranden aan de overkant te geraken. Na een korte wandeling kwamen we bij de brug en konden we de oversteek starten. De brug is smal en er mogen maximum 5 mensen tegelijk op. Heidi ging als eerste de brug op en was er niet gerust op! Even omdraaien voor een foto was een hele opgave. Heidi was blij dat ze aan de andere kant was, maar ... we moesten nog wel langs dezelfde weg terug... We zijn even naar de watervallen gaan kijken en zijn dan weer naar de hangbrug gegaan. Er kwamen nog een paar mensen van de andere kant en toen was het weer aan ons. Heidi liep in één rechte lijn naar de overkant. Jelle nam nog even de tijd om wat foto's te nemen.

Kootenai Falls Swinging Bridge

Tijd om verder te rijden naar ons hotel in Kalispell. Rond 16u30 kwamen we aan bij het hotel en konden we even uitrusten op de kamer. Rond 18u zijn we dan bij Applebee's iets gaan eten, om daarna naar het Apgar Visitor Center in Glacier National Park te rijden voor het Astronomy Program. In Glacier National Park is er heel weinig lichtvervuiling omdat het zo afgelegen is. Je kan er dus veel meer sterren zien dan op andere plaatsen. Je kan hier zelfs de Milky Way zien. (Ja, in de supermarkt liggen ook Milky Ways, maar deze is veel mooier om te zien! ;-) ) Tussen 22u en 24u geven Rangers uitleg over wat je allemaal kan zien.

We waren al om 20u bij het Visitor Center. Veel te vroeg dus. Omdat het Visitor Center gesloten was, zijn we even naar Apgar Village gereden bij Lake McDonald. Dit gletsjermeer is overdag prachtig om te zien, maar bij zonsondergang is het nog mooier! We zijn even bij het meer gaan kijken en hebben wat te drinken gekocht. Rond half 10 zijn we dan terug naar het Visitor Center gereden. Er stond al 1 ranger met een telescoop op de parking. Buiten ons was er voor de rest nog niemand. Rond 22u kwamen er meer mensen en was er ook een 2e ranger met een nog grotere telescoop.

Glacier National Park Lake McDonald

De rangers begonnen eerst met een algemene uitleg over het Astronomy Program en nadien konden we door de telescopen kijken naar Saturnus. Deze planeet is ook met het blote oog te zien, al zou je denken dat het een ster is. Door de telescoop zagen we duidelijk de lichte bol met de zilveren schijf errond. We konden zelfs 3 van de 65 manen zien. Ondertussen was het al 22u45 en was het donker genoeg om de sterren te zien. We kregen uitleg over enkele heldere sterren en daarna konden we enkele sterrenstelsels zien door de telescoop. Rond 23u30 konden we eindelijk zien waar wij vooral op zaten te wachten. We konden hier de melkweg zien! Er liep een brede band door de lucht met daarin sterren en heldere nevels. Echt knap om te zien. Dit krijgen we in België nooit te zien.. Na dit mooie zicht zijn we weer naar het hotel gereden. Rond 00u30 konden we eindelijk in ons bed kruipen.

22/07/2017 - Glacier National Park

Vandaag bezochten we Glacier National Park. Spijtig genoeg wel op een zaterdag, dus was het er heel druk.

Na een korte nacht door het Astronomy Program vertrokken we naar Glacier National Park. Omdat we al verwachtten dat het druk ging zijn, reden we direct naar het midden van het park, bij Logan Pass. Dit is de hoogste locatie die je met de auto kan bereiken via de Going-to-the-Sun Road. En ja, het was druk. Het was op sommige plaatsen stapvoets rijden.. Na een goed uur van bij de ingang van het park, kwamen we aan bij het Visitor Center van Logan Pass. De parking stond al helemaal vol. Gelukkig konden we na 5 rondjes de plaats innemen van iemand die net weg reed.. We konden aan onze wandeling beginnen.

GlacierNationalPark LoganPass

We volgden de Hidden Lake Trail. In het begin volgden we een houten pad, maar nadien liepen we over stenen en zelfs door sneeuw. De ijzige wind maakte het ook vrij fris. Onderweg kwamen we berggeiten en eekhoorntjes tegen. Aan het einde van het pad hadden we een prachtig zicht op Hidden Lake. De weg terug was langs hetzelfde pad, al was het uitzicht totaal anders van deze kant.

Heidi voelde zich al van 's morgens niet zo goed, dus zijn we niet meer verder het park in gereden. We zijn weer richting de uitgang beginnen rijden en hebben in Apgar Village nog een stop gemaakt om iets te eten en te drinken te kopen. We aten onze lunchables en bokes op op een bankje bij het bos en vertrokken dan naar ons hotel in Missoula.

23/07/2017 - Missoula naar Cody

Ook vandaag konden we weer een staat aanvinken op onze lijst. We reden naar Wyoming.

Het was vandaag een vrij saaie dag. We moesten 650km rijden tussen Missoula en Cody, aan de oostelijke ingang van Yellowstone National Park. We zijn vertrokken om 9u15 en om 16u15 stonden we bij ons hotel. Onderweg zijn we 2 keer gestopt om de benen te strekken, naar het toilet te gaan en wat te eten en drinken. Heidi voelde zich vandaag al wel wat beter, dus de rit is wel meegevallen.

's Avonds om 20u zijn we nog naar de Cody Nite Rodeo gegaan. Elke dag wordt deze rodeo gehouden. We hadden hoge verwachtingen, maar uiteindelijk vonden we de rodeo van Bryce Canyon leuker om te zien. We zagen paardenrodeo, barrel run, kalf vangen en stierrijden. Tussendoor werden er door een rodeoclown flauwe moppen gemaakt.

Cody Nite Rodeo

24/07/2017 - Yellowstone National Park

De uitstap van vandaag was de reden waarom we deze trip maakten, Yellowstone National Park. Hier hebben we naar uitgekeken!

We startten de dag vroeg. Na een snel ontbijt, vertrokken we rond 8u20 richting Yellowstone National Park. Na een uurtje kwamen we bij de oostelijke ingang van het park. Via Yellowstone Lake reden we eerst naar Old Faithful, de bekendste geiser van het park. Om 11u05 vonden we een plaatsje om te parkeren en om 11u13 kwamen we bij Old Faithful aan. Er stond enorm veel volk en op een bordje zagen we dat de volgende uitbarsting voorspeld werd om 11u09 ±10 minuten. Aangezien al het volk er nog stond, was het nog steeds wachten op deze uitbarsting. We waren dus net op tijd! Anders hadden we een goed uur moeten wachten, want Old Faithful barst om de 60-80 minuten uit. We zochten snel een plaatsje waar we alles goed konden zien en nog geen 5 minuten later begon de geiser water metershoog de lucht in te blazen. Een prachtig zicht waarbij iedereen gelijk “Wooooooow” riep. De uitbarsting duurde enkele minuten. We hadden ondertussen genoeg foto’s en filmpjes, dus zijn we naar de Old Faithful Lodge gegaan om iets te gaan eten.

Na het eten zijn we weer in de auto gestapt om naar Grand Prismatic Spring te rijden. Al van ver zagen we dat het hier ongelooflijk druk was.. We hadden geluk dat er langs de straat net iemand wegreed, zodat we onze auto konden parkeren. Zo druk hebben we het in een nationaal park nog nooit gezien, zelfs niet in Glacier National Park enkele dagen geleden.. Maar eenmaal we bij de de bron kwamen, wisten we waarom er hier zoveel volk was. Het uitzicht op de mooie kleuren van de bron is prachtig. Dit was precies wat we er van hadden verwacht, zoals het op de foto’s staat.

Yellowstone National Park Grand Prismatic Spring

Op weg naar de Grand Canyon of the Yellowstone zijn we nog gestopt bij het Morris Geyser Basin. Hier konden we de Steamboat Geyser zien en waren er nog grote vlaktes met meerdere geisers. Grand Canyon of the Yellowstone was de laatste stop. We reden tot Artist Point, van waar we de canyon en de Lower Falls konden zien.

Yellowstone National Park Grand Canyon

Toen we net terug richting hotel aan het rijden waren, bedacht Jelle zich dat het raar was dat we nog geen bizons waren tegengekomen. En jawel, een beetje verder, een bizon op de prairie! En hebben jullie ooit in een bizon-file gestaan? Wij wel! Plots stonden alle auto’s stil. Er stond een bizon in het midden van de weg. Gelukkig bleef hij op het andere rijvak, dus konden wij doorrijden. Nadien hebben we nog verschillende bizons gezien. Beren hebben we spijtig genoeg niet gespot in het bos.. Wel in de shop! ;-)

Heel tevreden van onze dag zijn we nog iets gaan eten bij Bubba’s Bar-B-Que. Zalige kip en ribbetjes!

25/07/2017 - Grand Teton National Park

Na in totaal al 4846 km zijn we aangekomen in Idaho Falls. Onderweg reden we door Yellowstone National Park en Grand Teton National Park.

We vertrokken vanmorgen rond 8u30 in Cody om door Yellowstone en Grand Teton naar Idaho Falls te rijden. In Yellowstone hielden we een korte stop bij het West Thumb Geyser Basin om iets te eten. Daarna ging het richting Grand Teton National Park. Het viel vanmorgen al op dat het veel frisser en bewolkter was. Tegen de tijd dat we bij Grand Teton arriveerden, begon het ook nog eens te regenen. Dit was wel spijtig, want de toppen van de Teton bergketen zaten in de mist.. We hebben dan ook maar 2 stops gemaakt bij uitkijkpunten om toch een paar foto's te nemen.

Grand Teton National Park

Toen we het park uit waren, stonden we plots in de file. We hebben zeker 20 minuten moeten aanschuiven om het eerstvolgende dorp, Jackson, binnen te rijden. Blijkbaar kunnen ze hier niet al te veel verkeer aan. De file ontstond gewoon door de rode lichten.. Toen we Jackson gepasseerd waren, reden we over een hoge bergpas naar Idaho Falls.

26/07/2017 - Craters of the Moon National Monument

We hadden een rustig dagje gepland vandaag. We bezochten Craters of the Moon National Monument en EBR-1.

Na het ontbijt vertrokken we richting Craters of the Moon National Monument. Het was een grijze dag, en onderweg begon het stevig te regenen. We dachten even dat we weinig van het park gingen kunnen zien. Maar hoe verder we reden, hoe lichter het werd. Tegen dat we bij het Visitor Center waren, was het droog en scheen de zon. We konden dus toch enkele wandelingen maken.

Craters of the Moon National Monument is een gebied waar vroeger veel vulkanische activiteit was. De vulkanen zijn ondertussen verdwenen, maar de lavasteen is achter gebleven. We maakten eerst een wandeling door het landschap. Nadien klommen we naar de top van 2 heuvels met een diepe krater waaruit ooit lava naar buiten werd geblazen. Beneden in de krater was het heel koud want er lag zelfs nog sneeuw, terwijl het buiten makkelijk 30 graden kan worden.

Craters Of The Moon National Monument

Op de terugweg naar het hotel maakten we een kleine omweg langs EBR-1. Dit was de allereerste kerncentrale ter wereld.

In de namiddag hebben we geshopt in de Grand Teton Mall. Daarna hebben we lekker gegeten bij Famous Dave's BBQ.

27/07/2017 - Salt Lake City

We trokken vandaag verder naar het zuiden, naar Salt Lake City in Utah.

Na een rit van 3u kwamen we aan in Salt Lake City. Deze stad is de hoofdstad van de Mormonen. We bezochten Temple Square, waar hun heilige tempel staat. Het is een mooi gebouw, aan de buitenkant toch, want de binnenkant mogen we niet zien, omdat we geen mormonen zijn. Ook het orgel in het Tabernacle konden we spijtig genoeg niet zien, omdat er een repetitie bezig was.

Salt Lake City Temple Square

Vlak naast Temple Square ligt City Creek. Dit is een vrij nieuw winkelcentrum. Normaal is dit een overdekte winkelstraat dus keken we uit naar de frisse airco. Het is hier 34 graden, dus airco was welkom.. Maar blijkbaar kunnen ze het dak openschuiven, waardoor alles in openlucht was. Warm dat het was! We hebben een paar winkels gedaan en iets gegeten op de foodcourt voor we naar het hotel verder reden.

Nadat we hadden ingechecked, zijn we nog even naar de Fashion Place Mall gereden om nog wat te shoppen. We hebben uiteindelijk wel niets gekocht. 

's Avonds hebben we bij Golden Corral gegeten. We waren hier nog nooit geweest. Het eten is in buffetvorm, dus konden we van alles wat proeven.

28/07/2017 - Cedar Breaks National Monument

We hebben de laatste echt lange rit van de trip erop zitten. Van Salt Lake City reden we naar Page.

Voor deze lange rit hadden we 1 stop gepland, Cedar Breaks National Monument. Na 3u30 kwamen we aan bij het Cedar Breaks en konden we naar het uitkijkpunt. Cedar Breaks National Monument lijkt heel hard op Bryce Canyon, met roze-oranje rotsen. Heidi voelde zich slapjes, maar eens we weer aan het rijden waren, ging het over. Waarschijnlijk kwam het door de hoogte. We zaten op 3300m hoogte.

Cedar Breaks National Monument

Nog 2u45 later waren we bij het hotel in Page. We checkten in en gingen dan eerst naar de winkel om water en eten te halen voor morgen. Na het shoppen aten we nog iets bij Denny's. Nu is het rusten voor de drukke dag van morgen in Antelope Canyon.

29/07/2017 - Antelope Canyon

We hadden vandaag de tweede topper (na Yellowstone) van deze trip gepland. We gingen naar Antelope Canyon.

Antelope Canyon kan je enkel met een gids bezoeken. Omdat we zowel Upper als Lower Antelope Canyon wilden bezoeken, hadden we al in april tours geboekt. Voor Lower Antelope Canyon boekten we een tour om 10u bij Ken's Tours en voor Upper een tour om 12u30 bij Adventurous Antelope Canyon. Upper Antelope Canyon wilden we 's middags doen, omdat er dan zonnestralen tot op de bodem van de canyon schijnen.

Donderdagavond hoorden we van Dorien dat zij die dag bij Ken's Tours 2u onder een afdakje in de woestijn hadden moeten wachten voor ze Lower Antelope Canyon konden bezoeken. Ze wist dat wij deze tour vandaag deden, en dat we nadien nog een tour naar Upper Antelope Canyon zouden doen, dus wou ze ons alvast waarschuwen. Als wij zolang moesten wachten, zouden we nooit op tijd zijn voor de 2e tour. In allerijl hebben we toen onze reservatie nog aangepast naar een tour om 8u 's morgens. Zo zouden we met de eerste tours mee kunnen.

Vanmorgen stonden we dus vroeg op. 6u15 is vroeg op vakantie! Om 7u25 waren we bij Ken's Tours. En al om 7u40 vertrokken we richting de ingang van de canyon. We liepen onder het afdakje door waaronder Dorien zo lang had moeten wachten. Onze gids vertelde ons toen ook dat de wachttijden hier door de dag kunnen oplopen tot 2u.. Om 7u50 konden we de eerste trappen naar beneden gaan. Via 5 trappen kwamen we op de bodem van de canyon. Onze gids zette bij alle mensen in onze tour de instellingen van de camera's goed. Zo kon iedereen prachtige foto's maken. We waren met 6 personen in onze groep, wat wel leuk was, omdat we door de kleine groep tijd genoeg hadden om foto's te nemen.

Lower Antelope Canyon

Tijdens de wandeling door de canyon gaf de gids uitleg over de canyon zelf en duidde hij plaatsen aan waar we mooie foto's konden maken. Regelmatig nam hij ook de camera over om een foto van ons te maken. Dat was wel leuk. We hebben nu ook knappe foto's van onszelf in de canyon. De groepen volgden elkaar snel op, dus hadden we meestal maar een beetje tijd om foto's te nemen. Maar het was zeker niet gejaagd.

Toen we weer uit de canyon waren, liet de gids ons zien hoe de canyon was ontstaan. Hij maakte een kuiltje in het zand en goot er een paar keer wat water op. Nadien deed hij het droge zand rond het natte zand weg. Het natte zand was helemaal aan elkaar geklit. Als je dit een tijdje zou laten liggen, zou het in steen veranderen. Zo was vroeger de hele omgeving van zand in steen veranderd. De gids ging met een waterstraaltje diagonaal over het samengeklitte zand, en maakte zo een canyon. Simpel, maar heel duidelijk!

Van bij Lower Antelope Canyon reden we naar het startpunt van onze tour naar Upper Antelope Canyon om te checken of we misschien al met een vroegere tour meekonden. Spijtig genoeg was alles volgeboekt en moesten we wachten op de tour van 12u30. We zijn dan al naar Horseshoe Bend gegaan. Dit stond gepland na Antelope Canyon, maar we hadden nu toch tijd genoeg. Het viel ons wel direct op hoeveel volk er bij Horseshoe Bend was. Toen we hier in 2012 waren, was er amper volk. We waren er toen wel in de namiddag. Het werd wel snel duidelijk dat de wandeling het best in de voormiddag wordt gedaan. Het was hier heel heet, ook al was het nog maar 10u. Het uitzicht was wel prachtig!

Horseshoe Bend Page

Na de wandeling hebben we in Walmart nieuwe flessen water gekocht omdat we al ons water al op hadden bij Horseshoe Bend. Omdat het nog te vroeg was om al naar Upper Antelope Canyon te gaan, zijn we nog iets gaan drinken in het centrum van Page. Hier hebben we Heidi nog wat extra ingesmeerd met zonnecrème, want ze was al goed aan het verbranden op haar schouders. Helemaal klaar voor de trip naar Upper Antelope Canyon reden we weer naar het startpunt van de tour.

Om 12u15 konden we (na een hele preek over wat wel en niet mag in de canyon) instappen in ons vervoer. Vervoer, want het was geen bus, geen jeep, geen auto. Het lijkt nog het best op iets wat je ooit op de Maan zou zien rijden, en aan de staat te zien komt het ook uit de tijd dat de VS nog naar de Maan vloog.. :-P Met 11 personen en een gids vertrokken we voor een avontuurlijke rit naar de ingang van de canyon.

Eenmaal daar, moesten we direct naar de ingang en begon de tour. Eerst nam de gids een foto van elk gezin in de groep bij een van de fameuze lichtstralen. Daarna wandelden we door de canyon. We mochten foto's nemen terwijl we verder de canyon in gingen. We moesten ook langs dezelfde weg terug en op de terugweg was het verboden om foto's te nemen om de andere groepen niet te hinderen. Dit was soms wel ergerlijk, omdat er bijna constant mensen moeten passeren om naar buiten te gaan. Ook volgen de groepen elkaar heel snel op, waardoor er amper tijd is om iets te bekijken en foto's te nemen. Gelukkig had ook hier de gids goed advies om mooie foto's te nemen.

Upper Antelope Canyon

Nu we beide canyons hebben gedaan, moeten we zeggen dat het bezoek aan Lower Antelope Canyon veel aangenamer was. Het voelde veel relaxter aan en de canyon leek ons ook mooier. Het is ook leuk om te zien dat de kleur van de rotsen sterk verandert door de dag. De kleuren van Lower Antelope Canyon 's morgens zijn totaal anders dan de kleuren van Upper Antelope Canyon op de middag.

Na onze tour vertrokken we naar Springdale bij Zion National Park. Onderweg stopten we enkel nog even bij Wahweap Overlook voor een overzicht over Lake Powell.

04/08/2017 - Las Vegas

Na een kort bezoek aan Zion National Park kwamen we iets na de middag aan in Las Vegas. We reden recht naar ons hotel. De komende 5 nachten zouden we overnachten in het Wynn, aan het noordelijke einde van The Strip. Het hotel heeft geen speciaal thema, maar is heel klassiek en chique ingericht. De hele dag speelt er broadway-achtige muziek.

Wynn Las Vegas

Bij de check-in hebben we de 20-dollar-trick nog eens geprobeerd. Voor de zekerheid hadden we er 30 dollar van gemaakt, omdat verschillende reviews zeiden dat 20 wat weinig is voor dit hotel. En jawel, het heeft gewerkt. De dame aan de balie apprecieerde ons gebaar en heeft haar uiterste best gedaan om ons een goede kamer te geven. We kregen een kamer op de 55ste verdieping met panoramisch uitzicht op de strip. Ze wou ook graag weten of we iets te vieren hadden. We zeiden dat we op maandag 13 jaar samen zouden zijn. Daarna vroeg ze of we graag chocolade aten. Uiteraard zeiden we, we zijn Belgen! Ze zei dat ze een verrassing ging voorzien. Toen we op onze kamer kwamen waren we direct onder de indruk van het prachtige uitzicht. Aan 1 kant van de kamer, tegenover het bed was er geen muur, maar een raam van de grond tot aan het plafond. Ook de ingebouwde domotica is leuk. Er zijn knoppen om alle lichten aan te doen, uit te doen of te dimmen. Maar ook de gordijnen bij het grote raam kunnen automatisch worden geopend en gesloten.

View 55th Floor Wynn Las Vegas

Nadat we ons wat hadden opgefrist zijn we langs het beroemde “Welcome to fabulous Las Vegas” bord naar de Outlet Shopping aan het zuiden van de strip gegaan. Hier konden we alvast de eerste koopjes doen. Jelle moest noodgedwongen nieuwe schoenen kopen, aangezien de zool uit zijn schoen viel.. De outlet mall lag vlak bij de luchthaven en we moesten dan ook niet ver meer rijden naar het Car Rental Center om de auto in te leveren. De volgende 5 dagen zouden we alles te voet doen.

Toen de auto was ingeleverd hebben we een taxi genomen naar het MGM Grand. Van hieruit gingen we te voet de hele strip af tot aan ons hotel. Onderweg stopten we bij het Rain Forest Cafe om iets te eten. Dit is ondertussen een traditie geworden op onze reizen. Als er een Rain Forest Cafe is, gaan we er eten. Dit was ook de laatste keer dat we voor ons avondeten hebben betaald! Maar later meer daar over. ’s Avonds hebben we nog wat gespeeld op de slots machines in het casino bij het Wynn.

Onze eerste volledige dag in Las Vegas startten we met een ontbijtbuffet. Dit buffet was inbegrepen bij onze kamer en is echt gigantisch. ’s Morgens vroeg kon je hier zelfs pizza eten! Wij hielden het wel bij een eitje, croissant, french toast (echt superlekker!) en een pannenkoekje. Met een goedgevulde maag trokken we dan naar de Fashion Show Mall recht tegenover ons hotel. Deze mall is heel groot en je kan er echt alles kopen. Toen we na het shoppen weer op onze kamer kwamen, brandde er een lampje op onze telefoon. Er lag een bericht bij de balie voor ons. Jelle belde naar de balie en er lag een pakketje voor ons klaar. Binnen de 10 minuten zouden ze het pakje komen afleveren. Enkele minuten later ging onze bel. Er stond iemand aan de deur met een doosje en een kaartje. Het was een doosje Belgische pralines met een felicitatie kaartje van Alexis, de dame die ons heeft ingecheckt!

Surprise Gift Wynn Las Vegas

In de namiddag hebben we een bezoekje gebracht aan Madame Tussaud’s in het Venetian. Wel leuk om al deze beroemdheden eens te zien. En ze gingen gewillig mee op de foto! Heidi vond vooral Justin Bieber er angstwekkend echt uit zien. Van bij het Venetian wandelden we verder tot helemaal aan het zuidelijke einde van de strip, bij Mandalay Bay. Hier gingen we bij het Bayside Buffet eten. We aten gratis, want via het MyVegas spel op Facebook hadden we genoeg punten gespaard voor 3 gratis buffetten (je mag maximum 3 rewards per 30 dagen opgebruiken). Om af te wisselen hadden we tickets voor buffetten in 3 verschillende hotels genomen: Bayside Buffet in Mandalay Bay, Grand Buffet in MGM Grand en Cravings in The Mirage. Na het eten hebben we de hele strip weer afgewandeld tot bij ons hotel, waar we de dag weer afsloten in het casino.

Madame Tussauds Las Vegas

Na het ontbijt trokken we op de 2e dag naar de Grand Canal Shoppes in Palazzo en Venetian. Deze shopping mall is helemaal in het thema van Venetië. De shops liggen in gezellige straatjes, langs een kanaaltje. Op dit kanaal kan je met gondels varen. En we blijven in Italiaans thema, want in de namiddag gingen we naar The Forumshops in Caesars Palace. Dit lijkt een chique, Romeinse winkelstraat. Op het einde van de mall is er elk uur een show over Atlantis met lichteffecten en grote, bewegende goden. Na het shoppen wandelden we weer naar het andere einde van de strip, om te gaan eten bij het Grand Buffet in MGM Grand.

Nadat we gegeten hadden kochten we een 24h busticket en reden we naar Fremont Street in Downtown Las Vegas. Dit is het oude centrum van Las Vegas, waar de eerste casino resorts werden gebouwd. Omdat tegenwoordig de meeste mensen naar de strip gaan, hebben de casino’s aan Fremont Street de Fremont Street Experience geïnstalleerd. Over gans de straat is er een ledscherm geplaatst waarop elk uur een videoshow van 6 minuten wordt getoond. In Fremont Street vind je ook kleinere attracties zoals de SlotZilla hanggliders, Binion’s Million Dollar Cash en Manneken Pis bij The D. We hebben er een tijdje rondgekeken en zijn dan weer naar ons hotel gereden.

Omdat we toch een busticket hadden voor 24h, zijn we op dag 3 na het ontbijt naar de Outlet Shopping in het noorden van de stad gegaan. Deze shopping mall was outdoor, en zelfs in de voormiddag was het al ongelooflijk warm. We zijn dus in heel veel winkels geweest, al was het maar om even af te koelen. In de namiddag kwamen we weer bij het hotel en hebben we even uitgerust.

Omdat we ons hadden aangesloten bij ‘Red Card’, de players club van Wynn, en we genoeg punten hadden gespaard, kregen we een gratis ticket voor het buffet in ons hotel. Hier zijn we gaan eten voor we naar Caesar’s Palace gingen om naar Jeff Dunham te gaan kijken in The Colosseum. Jeff Dunham is altijd leuk om te zien en met een brede smile op ons gezicht trokken we weer naar ons hotel. Hier hebben we in de bar nog een lekkere cocktail gedronken.

The Colosseum Las Vegas

Op de 4de dag hebben we het rustig aan gedaan en genoten van de strip. Shoppen deden we nog in de Miracle Mile bij Planet Hollywood. Eten deden we bij Cravings in The Mirage. Gratis uiteraard. ;-)

En zo zitten we nu op dag 5 weer op de luchthaven van Las Vegas te wachten op onze vlucht naar huis...